Na een mooie maar saaie ochtend (zonder wolken) op de Strabrechtse heide besluit ik m’n gelukt te beproeven in het Leenderbos waar enkele kleine heidevelden liggen. Vorig jaar had ik al een aantal van deze velden verkend en bepaald dat ze zeker mogelijkheden boden tijdens het bloeien van de heide. Ik besluit dat het deze ochtend het Klein Hasselsven gaat worden. In de eerst schemering (rond half 6) kom ik langs nog een ander veldje waar ik enkele minuten ademloos blijf staan om te genieten van de mistbanken die over het veld zichtbaar zijn in het eerste licht. Nog even besluipt me een twijfel of ik niet gewoon hier moet gaan fotograferen, maar ik besluit toch iets verder door te rijden.

Aangekomen bij het Klein Hasselsven doe ik eerst even een bakkie vloeibare inspiratie (koffie), als ik plotsklaps zie dat de grijze wolk in het zuiden roze begint op te lichten door het zonlicht dat hem van de onderkant raakt. In alle ijl gooi ik de laatste slok koffie naar binnen en ga ik op zoek naar een compositie. Uit ervaring weet ik dat deze lucht zeker niet lang zal aanhouden, dus ik moet opschieten. De jeneverbesstruiken, ja die moeten er zeker in, rendiermos op de voorgrond, polletje gras erbij, heidestruik erin en de bonte kleurende lucht op de achtergrond. Een paar minuten later, na enkele foto’s, is de wolk weer saai grijs. Helaas, mogelijkheden om andere composities uit te proberen krijg ik niet. Achteraf natuurlijk jammer, want de compositie blijkt veel te rommelig. Misschien was het toch beter om meer bewuste keuzes te maken en niet te proberen om alles in één foto te proppen. Ach, de kleuren zijn mooi, maar ook dat zijn er een beetje veel; waarschijnlijk zitten alle mogelijke kleuren erin!

Naderhand (rond 8 uur) rij ik nog even terug naar het andere veldje om daar nog wat te verkennen voor toekomstige shoots. De volgende dag zie ik een erg bekende lucht langskomen. Collega fotograaf Marijn Heuts, bleek op het andere veld gestaan te hebben tijdens zonsopkomst en we zijn elkaar precies misgelopen.